Wedstrijdverslag Leunen - DEV-Arcen

Hallo lieve mensen. Zeer verstandig dat u weer op de hoogte gehouden wilt worden van het stelletje dikzakken dat genoodzaakt is om voor DEV1 uit te komen. Er zijn deze zondag weer genoeg schrijvenswaardige gebeurtenissen de revue gepasseerd. Stuur je vrouw naar bed en prop je kinderen een speen in de mond. Ga op de wc zitten en trek alsjeblieft een biertje open, want u wacht Leunen uut en ik kan het maar niet vaak genoeg benadrukken: Altied, altied lastig.

De hoge heren bleken, ondanks de weersomstandigheden, te hebben besloten de wedstrijd door te laten gaan. Gulle beslissing ondanks de voorspelde kou, wind, motregen, miezerregen, stortregen, vorst, sneeuw en weet ik veel wat voor orkaan er in Leunen woedde. Iedereen had uiteraard zijn ontbijt overgeslagen voor de soep van de chef. De dagsoep bestond uit tomatensoep, uiteraard met flinke ballen. Er gaan geruchten dat Trainer Roel thuis een tomatenkas in zijn tuin heeft staan, maar hij laat er weinig over los. Een explosie van aromatische gemêleerde chiffonade schoten door je mond, wat overigens veel weg had een klassieke Franse bouillabaise. Maar de beetgare boulettes waar perfect afgeblust met een heerlijke geroosterde canapé on the side. Te drinken hadden we gewoon koffie.


De vermeende tomatenkas van Roel

In de kantine genoten we van de melancholische klanken van niemand minder dan de Dire Straits. Er werd voorzichtig gedanst om elkaar een beetje op te warmen. Vervolgens vervolgden we onze bipsen naar de auto’s. De heenweg naar Leunen was comfortabel. Echter hoe dichter we bij Leunen kwamen hoe harder het begon te regenen. Onze auto veranderde daardoor langzaam in een Turkse stoomcabine wat akelig veel weg had van de erotische scene uit de Titanic.


De heenweg was gezellig knus

Al sinds de geboorte van Jezus gaan verhalen de ronde over het slechte veld van Leunen. Bij het betreden van het veld bleek dit maar weer eens terecht. Waar het veld in Arcen afgelopen week leek op een crème brûlée, leek dit juist meer op een frambozen bavaroise. Draaien en keren was haast onmogelijk. We werden het er anoniem over eens dat Leunen eigenlijk alleen in september en mei thuis zou mogen spelen, maar dit voorstel is nog niet goedgekeurd door de KNVB.


Het veld was niet echt bespeelbaar, net als deze bavaroise

De wedstrijd werd 2-2. Normaal schrijf ik eigenlijk niet zo veel over de wedstrijd. Maar ik wilde alleen even zeggen dat we Lars Lagarde een keer hebben zien opstomen langs de zijlijn. De kans dat een komeet de aarde vernietigt is nog groter. Wat er ook gebeurd, mijn leven is compleet.
Waar vorige keer de douches overheerlijk waren, bleken deze douches uitermate teleurstellend. Je moest eerst goed kijken of de douche nou aanstond of alleen druppelde. Vervolgens moest je met je neus tegen de muur gaan staan om wat sijpelend water op te vangen. De temperatuur van het water was tevens onprettig. Deze situatie resulteerde wel in samenwerking en opoffering. Door 1 douche uit te laten kwam er wat meer water uit de rest, maar je werd er niet bepaald gelukkig van.


Dit bordje hing in de douchecabine. And so we did…

Velen hadden last van pijntjes waardoor we elkaar moesten helpen aankleden. Behalve bij Joppe, hij had niet echt pijn, maar bij hem was het allemaal gewoon wat ‘gevoelig’. Toen hij ook nog het meest schattige Feyenoord schoenentasje tevoorschijn haalde, smolt mijn hart.


Cuteness overload!

Ook Lars liet zich vervolgens gelden in de vorm van geluidloze scheetjes die naar mijn mening al maanden opgekropt zaten, want de onvoorstelbare lucht die vrijkwam was vergelijkbaar met de penetrante strontlucht van een mestsilo. Ricky kon er in ieder geval niet helder meer van denken.


Ricky was de basistechnieken van het aankleden vergeten

Uiteraard verzamelden we nog even in de Maert. Hier gingen we nog even maximaal uit onze plaat. Hennes verzorgde nog even de kramp van Ricky en de Eredivisie was weer interessant genoeg om naar de kijken. Toen de kroeg dicht ging en iedereen gekotst had, was het weer tijd om naar huis te gaan. Hiermee kom ik gelijk bij de quote van de dag, ditmaal van Guus Knelissen. “Oke haije, tot in de proemetied”.

Volgende week Hegelsom thuis. En men zegt het toch weer, altied lastig.

Deel via de social media